Vóór de oorlog
Na de verwoesting van de Eerste Wereldoorlog vreesden Britse planners in de eerste week van een nieuw conflict tot 200.000 slachtoffers door bombardementen. Evacuatieplannen voor de premier en het kabinet werden al in de jaren 1920 opgesteld — maar de zorg dat Londenaren zich verlaten zouden voelen als de regering de stad verliet, hield het zoekgebied in centraal Londen. In juni 1938 viel de keuze op het New Public Offices building in Whitehall: dichtbij het parlement, met stalen skelet en grote kelder.
De bunker bouwen
In 1938 en 1939 werd de kelder omgebouwd tot vergaderruimtes voor het oorlogskabinet tijdens luchtaanvallen, plus een Map Room waar militaire informatie uit alle oorlogstheaters in real time werd verzameld. In december 1940 werd een gewapend betonnen plaat tot drie meter dik boven de ruimtes aangebracht — maar een directe treffer groter dan een 500-pondsbom zou toch alles verwoest hebben. Geheimhouding was de echte verdediging.
Zes jaar onder de grond
De Cabinet War Rooms waren op 27 augustus 1939 volledig operationeel — een week voor de Britse oorlogsverklaring aan Duitsland. Ze draaiden zes jaar lang 24 uur per dag. Churchills oorlogskabinet vergaderde hier 115 keer, vooral tijdens de Blitz en de latere Duitse V-wapens-offensief. In de Map Room, ononderbroken bemand, kwamen alle militaire informatie voor koning George VI, de premier en de strijdkrachten samen.
De ruimtes die je doorloopt
De Cabinet Room was gebouwd voor confrontatie: drie stoelen kijken de premier recht aan, zodat de bevelhebbers van leger, marine en luchtmacht Churchill oog in oog moesten weerspreken. De Map Room was 24/7 bemand — de weerbordjes in de gang werden tijdens luchtaanvallen grappend op "winderig" gezet. In Churchills slaapkamer hield hij vier oorlogsredes. Een kleine onopvallende deur verborg de Transatlantic Telephone Room — een SIGSALY-versleutelde lijn waarmee Churchill veilig met president Roosevelt kon spreken.
De mensen die hier werkten
De telefonistes en typistes in Room 60 waren allemaal burgervrouwen. Tijdens de Blitz sliepen velen tussen diensten door in de krappe sub-kelder — bijgenaamd "the Dock". Wing Commander John Heagerty werkte van 1939 tot 1945 in de Map Room; drie suikerklontjes die in de jaren 80 in zijn bureaulade werden gevonden, overleven als een klein, menselijk spoor van de rantsoenjaren. Joy Hunter, een jonge typiste, herinnerde zich later Churchill dictaat gevend in de kleine uurtjes.
16 augustus 1945 — en daarna
Op 16 augustus 1945 gingen de lichten in de Map Room voor het eerst in zes jaar uit. De ruimtes bleven bijna vier decennia onaangeroerd. IWM opende ze in 1984 voor het publiek. In 2005 opende HM koningin Elizabeth II het aangrenzende Churchill Museum — het eerste grote museum gewijd aan Churchills leven. Vandaag loop je precies waar zijn oorlogskabinet vergaderde.